Του Βασίλη ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Προσπάθεια να εισάγει τα κριτήρια των ιδιωτικών κερδοσκοπικών ασφαλιστικών εταιρειών στο δημόσιο σύστημα Υγείας επιχειρεί ο Βρετανός πρωθυπουργός. Ο Γκ. Μπράουν, γοητευμένος από το αποτυχημένο κοινωνικά σύστημα που ισχύει στις ΗΠΑ, επιθυμεί να προωθήσει ρυθμίσεις σύμφωνα με τις οποίες ασθενείς οι οποίοι είναι βαριά εξαρτημένοι από τον καπνό και το αλκοόλ ή πάσχουν από την πρώτη σε επιπολασμό νόσο της εποχής μας, την παχυσαρκία, θα αποβάλλονται από τις λίστες αναμονής για καρδιαγγειακές χειρουργικές επεμβάσεις ή άλλες ιατρικές πράξεις που προϋποθέτουν απεξάρτηση από τις βλαβερές για τους ίδιους συνήθειες! Ο Βρετανός πρωθυπουργός θεωρεί ότι αυτές οι ρυθμίσεις περί αποβολής θα δώσουν κίνητρα στους ασθενείς να κόψουν το κάπνισμα ή το ποτό ή θα τους υποχρεώσουν να χάσουν βάρος, μετατρέποντάς σε… διοικητικό αδίκημα την ίδια την ασθένεια και τις υποτροπές της! Όμως, η βαριά εξάρτηση από τον καπνό ή το αλκοόλ αποτελεί βασικό στοιχείο ασθένειας από μόνο του και, στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν αποτελεί κοινωνική συνθήκη που μπορεί να αλλάξει με μόνο όπλο τη βούληση του ασθενούς. Επίσης, η υποτροπή αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό των περισσοτέρων ασθενειών και η μετατροπή της σε διοικητικό αδίκημα συγκρούεται τόσο με την κοινή λογική όσο και με το πνεύμα της ιατρικής πράξης. Διακόπτει ποτέ ο καρδιολόγος τη θεραπεία ενός ασθενούς του εάν ο τελευταίος λαμβάνει τα πολλά και βαριά χάπια του χωρίς να τηρεί αυστηρά τις οδηγίες του γιατρού του; Ποτέ. Απλώς, ο γιατρός επιχειρεί πάντα να προσαρμόσει τη θεραπεία στις ιδιαιτερότητες του ασθενή, όσο αυτό είναι δυνατόν. Αλγεινή εντύπωση προκαλούν οι προσπάθειες του Γκ. Μπράουν να μεταφέρει το μοντέλο των ΗΠΑ σε δημόσιο σύστημα Υγείας της Ευρώπης, της Ευρώπης των εθνικών συστημάτων Υγείας, αλλά πόσο απέχει από τις επιδιώξεις του Βρετανού πρωθυπουργού η απόφαση του πρώην υπουργού Υγείας Νικ. Κακλαμάνη να θέσει νομοθετικά εκτός αποζημίωσης από τα ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή εκτός συνταγογράφησης, τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας και του καπνίσματος; Είναι αλλεπάλληλες οι συστάσεις και οι σχετικές συνεδριάσεις των διαφόρων οργάνων της Ε.Ε. σχετικά με τα αναγκαία μέτρα και δράσεις για τον περιορισμό της παχυσαρκίας, η οποία χαρακτηρίζεται πλέον ως πανδημία για τις ανεπτυγμένες χώρες. Κι όμως. Υπάρχουν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και η ελληνική, που γοητεύονται από τις πρακτικές που “βλέπουν” τις εξαρτήσεις και την παχυσαρκία ως αδικήματα των ασθενών! Η ελληνική κυβέρνηση απαγορεύει τη συνταγογράφηση φαρμάκων για τη μείωση του βάρους και τη διακοπή του καπνίσματος, ενώ η βρετανική κυβέρνηση προχωρά ακόμη παραπέρα. Επιχειρεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο την ίδια τη ζωή ασθενών εξαρτημένων από τον καπνό και το αλκοόλ ή παχύσαρκων… Θα ακολουθήσουμε τις ΗΠΑ ακόμη και στις αποτυχίες της;