Του Ηλία ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ*
Η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε μετά από
αγωγή της κυβέρνησης και κήρυξε παράνομη την απεργία που είχε
εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ για τους Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας αποτελεί
πρόκληση για τα δημοκρατικά, συλλογικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα
των εργαζομένων στο Δημόσιο.
Καταργεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της απεργίας, έρχεται
σε αντίθεση με τις Διεθνείς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και μας
γυρίζει πίσω σε άλλες μαύρες περιόδους της ιστορίας του τόπου μας.
Η απόφαση αυτή δεν αποτελεί απλά μια νέα δικαστική απόφαση από τις
εκατοντάδες που έχουν εκδοθεί μετά από προσφυγή της κυβέρνησης για να
απαγορεύσει μια συγκεκριμένη απεργία ενός κλάδου, αλλά επιχειρεί να
καταργήσει το απεργιακό δικαίωμα συνολικά στο Δημόσιο και ιδιαίτερα τις
γενικές απεργίες.
Αυτό προκύπτει από το απαράδεκτο και πρωτόγνωρο σκεπτικό της
απόφασης που θεωρεί ότι η κήρυξη απεργίας δεν μπορεί να αποφασίζεται
από το 85μελές Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ όπως προβλέπεται από το άρθρο 13 του
εγκεκριμένου από τα Δικαστήρια καταστατικού της, αλλά από το Συνέδριο.
Με τον τρόπο αυτό στην πράξη επιχειρεί να καταργήσει κάθε δικαίωμα
απεργίας από τις Ομοσπονδίες και την ΑΔΕΔΥ αφού από τα πράγματα είναι
αδύνατη η κάθε τόσο σύγκληση συνεδρίων που αποτελούνται από 800 και
πλέον αντιπροσώπους που προέρχονται από όλη την Ελλάδα.
Η προσφυγή της κυβέρνησης για την έκδοση της απαράδεκτης απόφασης δεν είναι συμπτωματική και αποσπασματική.
Φαίνεται ότι συνδέεται με τις πολιτικές επιλογές που προωθούνται και
θα προωθηθούν από την κυβέρνηση αυτή την περίοδο, με τη νέα επίθεση που
προετοιμάζεται σε βάρος βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο
Δημόσιο, με τις δίκαιες αντιδράσεις που θα πυροδοτήσουν, αλλά και με
στοιχεία της δράσης του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλιστικού
κινήματος και της ΑΔΕΔΥ.
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση με πρόσχημα και την κρίση θα συνεχίσει
και θα εντείνει την επίθεση σε βάρος της υγειονομικής περίθαλψης, των
ασφαλιστικών δικαιωμάτων, του εισοδήματος, των εργασιακών σχέσεων, των
δημοσίων κοινωνικών αγαθών.
Η παραπάνω πολιτική της κυβέρνησης θα προκαλέσει δικαιολογημένες
αντιδράσεις και θα πυροδοτήσει νέους αγώνες των εργαζομένων στο Δημόσιο
που η κυβέρνηση με την προσφυγή στα δικαστήρια, την αρωγή της
δικαστικής εξουσίας, αλλά και με το χτύπημα των απεργών όπως έγινε στην
προχθεσινή απεργία, θέλει να περιορίσει.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση φαίνεται να ενοχλείται έντονα από κάποιες
αποφάσεις των δημοσιοϋπαλληλικών οργανώσεων και της ΑΔΕΔΥ που με την
κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων διευκόλυναν και διευκολύνουν την
έκφραση της αντίθεσης των Δ.Υ. στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
Είναι φανερό η στάση αυτή όπως και η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της νεολαίας, για την Κ. Κούνεβα ανησυχεί κάποιους.
Εκείνο όμως που προβλημάτισε περισσότερο είναι το νέο στοιχείο που
υπήρξε στην τακτική της ΑΔΕΔΥ δηλαδή να καλύψει και να αξιοποιήσει σε
συμφωνία με τους εργαζόμενους, χώρους και κλάδους που πιέζουν
περισσότερο όπως π.χ. οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας, για την
ανάδειξη και επίλυση κεντρικών δημοσιοϋπαλληλικών προβλημάτων.
Για την παραπάνω ωμή παραβίαση των δημοκρατικών, συνταγματικών και
συλλογικών δικαιωμάτων υπάρχει ανάγκη να τοποθετηθούν και να παρέμβουν
όλοι οι κοινωνικοί πολιτικοί και επιστημονικοί φορείς.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν πρόκειται να αποδεχτούν τη νέα ωμή παρέμβαση για την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας.
Η νέα παρέμβαση θα έχει την τύχη του άρθρου 4 που η κυβέρνηση του
ΠΑΣΟΚ είχε προωθήσει για να περάσει το σταθεροποιητικό πρόγραμμα και να
περιορίσει τους αγώνες των εργαζομένων.
Η ενδυνάμωση των αγώνων των εργαζομένων είναι βασική προϋπόθεση για
να μην περάσουν τα νέα αυταρχικά σχέδια για την απόκρουση της
κυβερνητικής πολιτικής, για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας.
* Ο Ηλίας Βρεττάκος είναι αντιπρόεδρος της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ