Δύο παράλληλες διαπραγματεύσεις, με διαφορετική όμως ατζέντα, μία φανερή και μία «κρυφή», με αντικείμενο την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μεταξύ ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο έχει ξεκινήσει, σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση.
Ολα ξεκινούν από την καταδίκη της Ελλάδος από το ευρωδικαστήριο, η οποία ανοίγει τον δρόμο για ανατροπές στα κεκτημένα των ασφαλισμένων γυναικών στο δημόσιο τομέα και στα σώματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ενώ επισήμως επιχειρείται να διατηρηθεί η… «ήπια» προσαρμογή, δηλαδή να υπάρχει μεταβατική περίοδος τουλάχιστον 5 ετών και διάλογος ώστε όπου υπάρχει θεσμικό περιθώριο να μην θιχτούν κεκτημένα (π.χ. στις μητέρες με ανήλικο τέκνο ή στους τρίτεκνους μπορεί απλά να δοθεί εναλλακτικά το ίδιο δικαίωμα και στον άνδρα, δίχως αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης), στην πράξη προωθούνται ανατροπές που δεν επιβάλλουν οι Βρυξέλλες, με στόχο την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, χωρίς περίοδο χάριτος.
*Η «ήπια» προσαρμογή συζητείται στην πρώτη διαπραγμάτευση. Γίνεται φανερά μεταξύ του υπουργείου Οικονομίας και των εκπροσώπων της ΑΔΕΔΥ, αλλά και στο πλαίσιο της ευρύτερης ομάδας εργασίας που έχει συσταθεί (μετέχει η ΑΔΕΔΥ και εκπρόσωποι των συναρμόδιων υπουργείων) και έχει συνεδριάσει μία φορά έως τώρα. Καταγράφει ποια είναι τα ελάχιστα που πρέπει να γίνουν ώστε να υπάρχει ισότητα ανδρών και γυναικών στο ασφαλιστικό πεδίο (αυτό ζητούν οι Βρυξέλλες και όχι αύξηση ορίου ηλικίας).
*Η δεύτερη όμως , όπως εξηγούν αρμόδια στελέχη, προωθείται από το υπουργείο Οικονομίας και την Κομισιόν, όπου έχει αποφασιστεί να δημιουργηθεί παράλληλη ομάδα εργασίας για το θέμα και σε αυτή τα χαρτιά ανοίγονται… διάπλατα.
Οπως εξηγούν τα ίδια στελέχη, το θέμα λαμβάνει άσχημη τροπή, η οποία γίνεται πλέον και επικοινωνιακά «ανεκτή» μετά το πάθημα της Ιταλίας. Η τελευταία καταδικάστηκε για το ίδιο θέμα λίγους μήνες πριν την Ελλάδα και αποφάσισε να ακολουθήσει τακτική αναβλητικότητας, προτείνοντας πρόσφατα στην Κομισιόν να λάβει παράταση προσαρμογής για κάποια χρόνια. Ωστόσο, η Κομισιόν «άδειασε» την ιταλική κυβέρνηση, ζητώντας άμεσα προσαρμογή και ξεκινώντας διαδικασία δεύτερης παραπομπής, η οποία σημαίνει πρόστιμο για κάθε ημέρα που περνά από την ώρα της καταδίκης.
Ετσι, τα σενάρια περί μεγάλης μεταβατικής περιόδου (5ετή λογάριαζαν στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης) πλέον… χάνουν έδαφος. Ωστόσο αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου των ανατροπών που μπορεί να έρθουν πολύ σύντομα. Υπάρχουν κάποιες αλλαγές που δεν μπορούν να μην γίνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι γυναίκες που προσλήφθηκαν πριν από το 1992 και πρέπει πλέον να βγαίνουν στη σύνταξη μαζί με τους άνδρες.
Δεν ισχύει όμως το ίδιο -λένε αρμόδια στελέχη- για τα προνόμια που σήμερα έχουν οι μητέρες ανηλίκων (σύνταξη στα 50 έτη αντί για τα 65 που δικαιούνται οι άνδρες). Η νομοθεσία της Ε.Ε., όπως εξηγείται στις συζητήσεις εντός της Ελλάδος, δέχεται το μέτρο εφόσον όμως αποκτήσουν το ίδιο προνόμιο και οι άνδρες (δηλαδή να επιλέξει το ζευγάρι, αν εργάζονται και οι δύο στο Δημόσιο, ποιος θα ωφεληθεί μεγαλώνοντας τα παιδιά) ή να μπορεί να το λάβει και ο άνδρας αν η γυναίκα του εργάζεται σε άλλο κλάδο ή είναι νοικοκυρά.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΔΔΑ