ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΟΥΧΤΙΔΗ
νοσηλευτή ΤΕ, μέλους δ.σ. του Σωματείου
Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»
Οποιος παρατηρεί τις εξελίξεις στη δημόσια υγεία αντιλαμβάνεται ότι συντελούνται, αν μη τι άλλο, σημαντικές αλλαγές… Νοσοκομεία συγχωνεύονται, υπηρεσίες καταργούνται, κλινικές ενοποιούνται, φαρμακευτικά σκευάσματα δημοπρατούνται on line… Οι αντιδράσεις πολλές. Κριτική πανταχόθεν, αμφισβήτηση προθέσεων, προειδοποίηση για ξεπούλημα του… κουφαριού του ΕΣΥ (Εθνικό Σύστημα Υγείας)! Οντας ο ίδιος ένας από τους συντελεστές του ΕΣΥ για περισσότερο από μια δεκαετία πλέον, αλλά και συνδικαλιστής από διάφορα μετερίζια στην εργασιακή μου πορεία, έφτασα να αναρωτιέμαι…
Τι έκαναν όλοι αυτοί που σήμερα λεονταρίζουν, όταν κτίζονταν το ένα νοσοκομείο μετά το άλλο «αξιοποιώντας» το ευρωπαϊκό χρήμα, χωρίς να προνοεί ουδείς ποιος και τελικά για ποιους θα στελεχώσει και με ποιο λειτουργικό κόστος αυτούς τους… τοίχους; Πού ήταν όλοι αυτοί οι «Ρομπέν των… ασθενών», όταν προκειμένου να καθίσουν σε μια διευθυντική καρέκλα, ίδρυαν από το πουθενά κλινικές, αμφίβολης πληρότητας, με μόνη πρόβλεψη τις θέσεις ιατρικού προσωπικού, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν υπάρχει η δυνατότητα στελέχωσης και υποστήριξης από νοσηλευτικό – παραϊατρικό – διοικητικό -βοηθητικό προσωπικό, δημιουργώντας ουσιαστικά κενά στις υπάρχουσες υπηρεσίες προκειμένου να τις λειτουργήσουν; Τώρα που η φυσιολογική ωρίμανση του προσωπικού και η αδυναμία της Πολιτείας να αντικαταστήσει τις συνταξιοδοτήσεις οδηγεί μοιραία στην «ακύρωσή» τους, γιατί ξεθάβουν τον πέλεκυ του πολέμου;
Γιατί δαιμονοποιείται de facto η διοικητική συγχώνευση δομών που θα περιορίσει τα κόστη σε επίπεδο διοικητών και διοικητικών συμβουλίων και θα διευκολύνει στην καταπολέμηση της αργομισθίας;
Γιατί φωνασκούν –φάλτσα- για φάρμακα από «αλευρόνερο», όταν οι τιμές στον on line διαγωνισμό του ΥΥΔΑ (υπουργείο Υγείας, Διατροφής και Αθλητισμού) καταλήγουν με έκπτωση 80%, ενώ όσο οι ίδιες εταιρίες τους ταξίδευαν σε συνέδρια σε όλο τον κόσμο τα συνταγογραφούσαν προθύμως;
Ποια η θέση των «ταξικών» συνδικάτων, όταν έμπαιναν από την πίσω πόρτα στο ΕΣΥ οι εργολάβοι για να αναλάβουν σίτιση, φύλαξη, έργα συντήρησης και επέκτασης; Αυτοί δεν είναι που ακόμη και σήμερα κραυγάζουν υπέρ της εγγραφής των εργαζομένων αυτών στα εργασιακά σωματεία των μονίμων υπαλλήλων, νομιμοποιώντας ουσιαστικά έτσι την παρουσία των συνεργείων στις δομές υγείας;
Εν κατακλείδι, τι κάναμε όλοι εμείς για να προστατεύουμε το σπίτι μας, το ΕΣΥ, όταν έπεφταν στην αντίληψή μας περιστατικά κακοδιαχείρισης, παραβατικής συμπεριφοράς ή όταν ο γνωστός του γνωστού χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες ατελώς; Γιατί πότε δεν μπήκαμε στη λογική ότι όποιος ληστεύει ή έστω εκμεταλλεύεται το σύστημα υγείας για να έχει ίδιο όφελος ουσιαστικά κλέβει από την τσέπη μας;