Παρούσα στον διάλογο για το ασφαλιστικό δηλώνει η ΓΣΕΕ

TH συμμετοχή της στην επιτροπή μελέτης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης ανακοίνωσε η ΓΣΕΕ με επιστολή της προς τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ανδρέα Λοβέρδο. Οι εκπρόσωποι της Συνομοσπονδίας θα είναι οι επιστημονικοί συνεργάτες της στο ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης και Γιώργος Ρωμανιάς. Παράλληλα, η ΓΣΕΕ αναφέρει ότι θα είχε μεγάλη αξία, πριν από την έναρξη του διαλόγου, να υλοποιηθούν οι προγραμματικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης:

α) για κατάργηση των ρυθμίσεων του Ν. 3655/08 αναφορικά με τα όρια ηλικίας και τις επικουρικές συντάξεις.

 β) εντατικοποίηση του ελεγκτικού μηχανισμού και αναμόρφωση του ΣΕΠΕ για την είσπραξη των οφειλόμενων εισφορών.

Η ΓΣΕΕ προτείνει την ένταξη όλων των προς συζήτηση και αντιμετώπιση θεμάτων του διαλόγου σε 5 ενότητες, χωρίς ωστόσο να αποκλείει περισσότερες, με πρώτη αυτή των πόρων – χρηματοδότησης του συστήματος.

Συγκεκριμένα, προτείνει τις παρακάτω ενότητες:

1) Πόροι – χρηματοδότηση

• Πηγές άντλησης νέων πόρων

• Διεύρυνση βάσης ΣΚΑ

• Αποθεματικά ΣΚΑ

• Δαπάνες Υγείας

• Καταγραφή, χρονικός προσδιορισμός και τρόποι εξόφλησης οφειλών του κράτους

• Καθυστερούμενες οφειλές ιδιωτών, εισφοροδιαφυγή, εισφοροαποφυγή και εισφοροκλοπή.

2) Ενοποιήσεις ασφαλιστικών φορέων

• Αποκατάσταση – «νοικοκύρεμα» των ανισορροπιών που επέφερε ο Ν. 3655/08 ώστε η υφιστάμενη ενοποίηση να καταστεί λειτουργική και αποδοτική.

• Αρχές και μέθοδοι περαιτέρω ενοποιήσεων.

3) Βελτίωση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας του ΣΚΑ

• Μέριμνα για απολυόμενους σε μεγάλη ηλικία

• Συνταξιοδοτικά δικαιώματα ανέργων

• Βαρέα και ανθυγιεινά

4) Οργανωτικά – λειτουργικά θέματα

• Διαχείριση ΣΚΑ (Διοικήσεις – πλειοψηφίες – ρόλος κράτους)

5) Ταμείο Ασφαλιστικής Αλληλεγγύης Γενεών

• Πόροι Ταμείου

• Συνήγορος γενεών.

Παράλληλα, στην επιστολή αναφέρει ότι η απαρίθμηση των εντός των ενοτήτων θεμάτων είναι ενδεικτική και όχι περιοριστική, καθώς υπάρχουν και θέματα τα οποία θα πρέπει να διερευνηθούν και να ληφθούν μέτρα, όπως η αντιμετώπιση του δημογραφικού, η κάλυψη της γυναίκας – μητέρας, η επιβάρυνση κόστους από προγράμματα εθελουσίας εξόδου κ.ά.

 

ΑΡ.Μ.