Ο ιατρικός τουρισμός αποτελεί την ονείρωξη της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας. Είναι το μόνο πράγμα που διαβαίνει το έρκος οδόντων του Ανδρέα Λυκουρέντζου, εκτός βεβαίως από τις συγχωνεύσεις, στις οποίες έχει λάβει Master.
Δυστυχώς από πλευράς του ιατρικού κινήματος δεν έχει υπάρξει σοβαρός αντίλογος στο ζήτημα του ιατρικού τουρισμού και οι ενστάσεις περιορίζονται στο επίπεδο του «ο κώλος μας βρακί δεν είχε- το φέσι μας φούντα γύρευε».
Ένα άρθρο της Monde Diplomatique (κλικ εδώ μεταφρασμένο) δίνει πολλές χρήσιμες πληροφορίες για τον ιατρικό τουρισμό στην Ινδία, η οποία έχει την πρωτοκαθεδρία στον τομέα.
Πρόκειται για τη χώρα που διαθέτει το 1% του ΑΕΠ στη δημόσια υγεία, ενώ επενδύει ιλιγγιώδη ποσά στην ιδιωτική, όπως ακριβώς θέλει να πράξει και η ελληνική εγχώρια τρικομματική συγκυβέρνηση.
Δυστυχώς το τίμημα του ιατρικού τουρισμού στη μεγάλη αυτή χώρα είναι πανάκριβο.
Το ίδιο θα είναι ασφαλώς και για τη δική μας χώρα.