Νομικό πλαίσιο σε κοινοτικό επίπεδο για υπέρβαση του χρόνου εργασίας πέραν του 48ώρου σε εβδομαδιαία βάση δημιουργεί η χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου Υπ. Απασχόλησης στο Λουξεμβούργο. Στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε ότι η ανενεργός εφημερία δεν θεωρείται χρόνος εργασίας, καθώς και η εξομοίωση των μισθών μεταξύ προσωρινά απασχολουμένων και απασχολουμένων αορίστου χρόνου στην ίδια επιχείρηση.
Με εξαίρεση την Οδηγία για τους προσωρινά απασχολούμενους, που περιέχει θετικά στοιχεία, οι άλλες δύο αποφάσεις αποτελούν σαφέστατη οπισθοδρόμηση για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, τα ευρωπαϊκά συνδικάτα άσκησαν έντονη κριτική. Η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ισπανία, η Ουγγαρία και το Βέλγιο απείχαν από την ψηφοφορία, χωρίς να καταψηφίσουν.
Η Οδηγία για το 48ωρο νομιμοποιεί κάτι που μέχρι σήμερα αποτελούσε εξαίρεση και είχε ημερομηνία λήξης το 2003. Την εξαίρεση αυτή είχε αποσπάσει το 1993 η Μ. Βρετανία, όπου ο ανώτατος χρόνος εργασίας σε ορισμένες επιχειρήσεις φτάνει και τις 78 ώρες την εβδομάδα. Μετά το 2004 ακολούθησαν και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Πολωνία, Τσεχία). Με την απόφαση που έλαβαν χθες οι υπουργοί, η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία που προβλέπει ως ανώτατο χρόνο εργασίας το 48ωρο διατηρείται, όπως και τα άλλα στοιχεία που περιείχε, δηλαδή ελάχιστη άδεια 4 εβδομάδων και κατά κανόνα όχι πάνω από 8 ώρες νυχτερινής εργασίας ανά διαστήματα 24 ωρών. Ομως, εάν υπάρχει σχετική συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου σε μια επιχείρηση, μπορεί ο ανώτατος χρόνος εργασίας να φτάσει τις 60 ώρες, ενώ εάν υπάρχει συλλογική συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, το ωράριο μπορεί να ανέλθει σε 65 ώρες την εβδομάδα ή και περισσότερο. Σύμφωνα με την απόφαση, η συναίνεση του εργαζομένου στην υπέρβαση του 48ώρου δεν θα μπορεί να δοθεί νωρίτερα από τις 4 εβδομάδες μετά την πρόσληψη. Θα έχει επίσης τη δυνατότητα υπαναχώρησης, αν αλλάξει γνώμη. Δεν θα ισχύει η υπέρβαση του 48ώρου για τους απασχολούμενους μικρής διάρκειας (μέχρι 10 εβδομάδες το χρόνο). Τον τελευταίο λόγο για την εφαρμογή ή όχι των εξαιρέσεων θα τον έχουν οι κυβερνήσεις, οι οποίες μπορούν να διατηρήσουν την υφιστάμενη νομοθεσία σε εθνικό επίπεδο και να απαγορεύσουν την υπέρβαση του 48ώρου. Πάντως, η νέα νομοθεσία δημιουργεί εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων σε κοινοτικό επίπεδο.
Από την πλευρά του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που συναποφασίζει με το Συμβούλιο, έχει αποφανθεί από το Μάιο του 2006 ότι η κατ’ εξαίρεση και με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου υπέρβαση του ορίου των 48 ωρών εβδομαδιαίως θα πρέπει να ανακληθεί μέσα σε μία τριετία. Σε ό,τι αφορά τις εφημερίες, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι οι ανενεργές εφημερίες θα θεωρούνται ως ρεπό, εκτός κι αν ο εργαζόμενος κληθεί στο χώρο εργασίας να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Για τους προσωρινά απασχολούμενους το Συμβούλιο αποφάσισε ότι θα πρέπει από την πρώτη μέρα της πρόσληψης να απολαμβάνουν του ίδιου μισθολογικού καθεστώτος με τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου στην ίδια επιχείρηση.