Δολιοφθορά;

Το Μέγαρο Μαξίμου και η ηγεσία του υπουργείου Υγείας (τουτέστιν το Επιτελικό Κράτος) διαβεβαίωσαν δεκάδες φορές πως οι Διοικητές των Νοσοκομείων δεν είναι πλέον αυτοί που ξέραμε. Είναι μάνατζερ που επιλέγονται αξιοκρατικά, υπογράφουν συμβόλαιο απόδοσης με την ΔΥΠΕ κι αν δεν το υλοποιούν τότε αποπέμπονται με συνοπτικές διαδικασίες και μάλιστα «αζημίως για το Δημόσιο»!

Σαν καλό δεν ακούγεται;

Ομολογουμένως ακούγεται τόσο καλό που αμφιβάλεις αν είναι κι αληθινό!

Όντως. Αυτό το θαυμάσιο μοντέλο διοίκησης διαψεύδεται οικτρά από έγγραφο των επικεφαλής του Χειρουργικού Τομέα στο Νοσοκομείο Νίκαιας.

Οι γιατροί καταγγέλλουν ενυπόγραφα τον Διοικητή του Νοσοκομείου Νίκαιας (κλικ εδώ η καταγγελία) για εσκεμμένη υπονόμευση της λειτουργίας του Νοσοκομείου, παραθέτοντας σωρεία ενεργειών που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Ο Διοικητής οφείλει ν’  απαντήσει αν οι ενέργειες που του καταλογίζονται εμπίπτουν στους όρους του συμβολαίου που υπέγραψε με την ΔΥΠΕ. Σε καταφατική απάντηση η ευθύνη μοιραία μετακυλίεται στον κ. Ροϊλό ως Διοικητή της 2ης ΔΥΠΕ. Κι αν εκείνος δηλώσει πως κατάρτησε τη σύμβαση κατόπιν εντολών του υπουργείου, τότε η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στον υπουργό.

Κάποιος όμως οφείλει, εκτός της πολιτικής ευθύνης,  ν’  αναλάβει και την ευθύνη για τη δολιοφθορά που συντελείται σε βάρος της δημόσιας περίθαλψης. Και η πρώτη πράξη ανάληψης ευθύνης στα δημοκρατικά καθεστώτα είναι ο έλεγχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας για τις βαρύτατες ευθύνες του Διοικητή που το ίδιο διόρισε, αν κριθεί πως ενεργεί με δική του βούληση και σκοπιμότητα.

Πιθανόν ο Διοικητής να μην ενεργεί αυτοβούλως. Σωρεία ενδείξεων το τελευταίο διάστημα δείχνουν πως η απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης.

Συνεπώς, το υπό εκκόλαψη νομοσχέδιο του Θάνου Πλεύρη εκεί στοχεύει: να μετατρέψει την δολιοφθορά σε νομιμότητα και τη διοικητική ανεπάρκεια σε ακαταμάχητο προσόν..