Αυτές τις μέρες που συζητείται στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2026 και ο υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης κομπάζει ότι η κυβέρνηση διπλασίασε τις δαπάνες υγείας, δημοσιεύτηκε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Η Μεταρρύθμιση που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ: Γιατί η Ελλάδα πρέπει να επανασχεδιάσει την αρχιτεκτονική χρηματοδότησης της υγείας» με συγγραφείς την Αγγελική Φλώκου, τον Βασίλη Αλετρά και τον Δημήτρη Νιάκα.
Το άρθρο πραγματεύεται το ΕΣΥ σχεδόν από την ίδρυσή του και πως κατέληξε ως ένα σχεδόν ιδιωτικό σύστημα υγείας.
Ενώ πολλές χώρες της ΕΕ έχουν ενισχύσει τη δημόσια χρηματοδότηση για να διασφαλίσουν την καθολική πρόσβαση, η Ελλάδα διατηρεί ένα υβριδικό, κατακερματισμένο μοντέλο στο οποίο οι άμεσες πληρωμές παίζουν δυσανάλογα μεγάλο ρόλο. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες μεταρρύθμισης, η Ελλάδα δεν έχει αναπτύξει ένα συνεκτικό δημόσιο σύστημα με σαφή δέσμευση για κοινωνική αλληλεγγύη. Αντ’ αυτού, το σύστημα έχει μετατοπιστεί σιωπηλά σε ένα de facto ημι-ιδιωτικοποιημένο μοντέλο δύο επιπέδων που επιδεινώνει τις κοινωνικές ανισότητες, περιορίζει την πρόσβαση και υπονομεύει την αποτελεσματικότητα.
Βασιζόμενο στη διεθνή εμπειρία και σε τεκμηριωμένα διδάγματα πολιτικής, το άρθρο προτείνει έναν στρατηγικό επανασχεδιασμό της αρχιτεκτονικής χρηματοδότησης της υγείας. Η πρόταση είναι εννοιολογική και δεν εισάγει λεπτομέρειες εφαρμογής. Ο κεντρικός του άξονας είναι η δημιουργία δύο εθνικών ενιαίων αγοραστών υπηρεσιών υγείας ανά επίπεδο φροντίδας, με σαφή κατανομή ευθυνών και εξουσιών, του Υπουργείου Υγείας για τη νοσοκομειακή περίθαλψη και του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) για την πρωτοβάθμια, εξωνοσοκομειακή και μεταοξεία/αποκαταστατική φροντίδα, για την ενίσχυση της πρόληψης, της ισότιμης πρόσβασης και της διαχείρισης της χρόνιας φροντίδας, με παράλληλη μείωση της πίεσης στα νοσοκομεία. Το προτεινόμενο μοντέλο περιλαμβάνει στοχευμένες επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρους και υποδομές, την ενίσχυση των μηχανισμών μελλοντικής πληρωμής, την ενίσχυση των δικτύων πρωτοβάθμιας περίθαλψης και την αξιοποίηση της καινοτομίας. Ταυτόχρονα, προβλέπει μεταρρυθμίσεις στη διακυβέρνηση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό του συστήματος και την ανακατανομή των πόρων με βάση τις αρχές της ισότητας και της αποτελεσματικότητας.
Η προτεινόμενη συνολική αναδιάρθρωση στοχεύει στην ενίσχυση της οικονομικής προστασίας, στη μείωση των ανισοτήτων στην πρόσβαση και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων υγείας μέσω ενός συστήματος με δημόσιο προσανατολισμό, κοινωνική ανταπόκριση και στρατηγική διακυβέρνηση.
Διαβάστε ολόκληρο αυτό το ενδιαφέρον άρθρο κάνοντας κλικ εδώ