Οι αυτοδίκαιες αργίες των δημοσίων υπαλλήλων νομοθετήθηκαν από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση δήθεν για να προστατευτεί το δημόσιο συμφέρον. Και μόνη η παραπομπή σε ποινική ή πειθαρχική δίκη συνεπάγεται δυνατότητα του αρμόδιου υπουργού να θέτει αυτομάτως τον υπάλληλο σε αργία μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση.
Αυτά βεβαίως αναιρούν το τεκμήριο αθωότητας. Συνιστούν τεκμήριο ενοχής και ισχύουν για τους υπαλλήλους. Δεν ισχύουν όμως για εκείνους που τοποθετούνται σε δημόσιες θέσεις για να διαχειρίζονται τεράστια χρηματικά ποσά.
Παράδειγμα:
Η πρόεδρος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) κ. Αναστασία Σακελλαρίου κατηγορείται από τη δικαιοσύνη για απιστία σε βαθμό κακουργήματος στο σκάνδαλο με τα "χρυσά" δάνεια του Τ.Τ. Αυτό προκύπτει από δικαστική έρευνα, που είναι θεμελιωμένη στην έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία με τη σειρά της ενήργησε με βάση την έρευνα της BlackRock, που αποτέλεσε το θεμέλιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας με χτεσινές του δηλώσεις παρέχει «πλήρη στήριξη στην κ. Σακελλαρίου».
Δεν είμαστε λοιπόν όλοι ίσοι έναντι του νόμου. Άλλοι διαθέτουν το τεκμήριο της αθωότητας και άλλοι το τεκμήριο ενοχής.
Εντέλει η συγκυβέρνηση μας γυρίζει ολοταχώς σε εποχές πριν τη Γαλλική Επανάσταση..