Σαν ίωση εξαπλώνεται στα μέλη της κυβέρνησης το φαινόμενο να παρουσιάζεται η πραγματικότητα με φωτεινά, φανταχτερά ή εν ανάγκη και με ουδέτερα χρώματα, να εξωραΐζεται το παρόν και να μην υπάρχουν ευθύνες για τίποτα.
Καλύτερος μαθητής σ’ αυτό το διαγώνισμα ο της Υγείας Σπυρίδων Άδωνις. Βραχιολάκια, (υπερκοστολογημένες;) ανακαινίσεις, ψηφιοποίηση. Η πολιτική του υδροπλάνου, σε μια μέρα τρία εγκαίνια, φασαρία να γίνεται. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα πρώτη σε ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες των κατοίκων, ουραγός στους μισθούς υγειονομικών, πρωταθλήτρια στην υπερεργασία των γιατρών.
Από κοντά τον Άδωνι σιγοντάρουν η έμπιστη παραταξιακή και παρατασιακή Παθολόγος του η οποία τον έχει αναγορεύσει στον καλύτερο υπουργό από συστάσεως υπουργείων. Και βεβαίως ο παρακοιμώμενος Γιώργος, που το Μαξίμου τον αγαπούσε μια φορά, και στον οποίο κάνει συχνά χατηράκια ο γαλαντόμος Σπυρίδωνας.
Αυτή η Σπυριδοαδωνίτιδα έχει προσβάλλει κατά διαστήματα και μερικούς πρώην που δήλωναν «του προοδευτικού χώρου», όπως αυτός ο Καρανίκας για παράδειγμα, που ο Σπυρίδων δεν παραλείπει να περιφέρει διαδικτυακά ως τρόπαιο ανανήψαντος, χωρίς ο ίδιος να δείχνει πως ενοχλείται.
Βεβαίως στο υπουργείο Υγείας η Σπυριδοαδωνίτιδα εξαπλώνεται πιο αποτελεσματικά, μιας και καλλιεργείται στο φυσικό της περιβάλλον. Και καλά οι άλλοι δύο. Ο Βαρτζόπουλος όμως;
Δεν είναι που εμφανίστηκε στην σύνοδο προέδρων του ΠΙΣ στη Ρόδο ως avatar του Γεωργιάδη και νόμιζες με αυτά που έλεγε ότι το σώμα του είχε καταληφθεί από το πνεύμα του Σπυρίδωνος. Γράφει και κάτι κείμενα (κλικ εδώ) σαν το σημερινό στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, που αναρωτιέσαι: αρθρογραφεί ως επιστήμων ψυχίατρος ή ως κομισάριος του χώρου.
Τη στιγμή που με την αντιμεταρρύθμιση που νομοθέτησε πέρυσι αποδιοργανώθηκε πλήρως ο χώρος της ψυχικής υγείας και των εξαρτήσεων, προτείνει το ίδιο πάνω κάτω ως μοντέλο και για τον χώρο της μακροχρόνιας φροντίδας.
Τη στιγμή που οι ψυχίατροι έχουν υποκατασταθεί από τους αστυνόμους και εξαιτίας της εγκυκλίου του πανηγυρίζουν οι φιλικοί προς την ακροδεξιά αστυνομικοί, την ίδια στιγμή συναντάς ψυχίατρο πιο εύκολα στην Εισαγγελία παρά στο ΕΣΥ.
Ας όψεται η Σπυριδωνοαδωνίτιδα.
Οι μοιραίοι!
Προσπαθούν απεγνωσμένα να φιλοτεχνήσουν μια ωραία εικόνα του ΕΣΥ για να τους θυμόμαστε, λες και δεν εργαζόμαστε στα νοσοκομεία, δεν πηγαίνουμε ως ασθενείς στα νοσοκομεία, δεν κινούμαστε ως χαμένοι στην πρωτοβάθμια υγεία, δεν πληρωνόμαστε με ευτελιστικούς μισθούς, δεν αναγνωρίζουμε τη δόξα του Σπυρίδωνος Αδώνιδος ως εμπνευστή του clawback.
Οι μόνοι που δεν καταλαμβάνονται από Σπυριδοαδωνιτιδα φαίνεται τελικά πως είναι οι ασθενείς και η πλειονότητα των υγειονομικών. Και δεν είναι μόνον ότι έχουν αποτελεσματικά αντισώματα.
Είναι κυρίως ότι εξακολουθούν να ζουν στην απτή πραγματικότητα…